"ΣΑΩ" του Γιώργου Κορδέλλα

Το πρώτο μυθιστόρημα του σκηνοθέτη και στιχουργού Γιώργου Κορδέλλα με τίτλο "ΣΑΩ'' εξαντλήθηκε, επανακυκλοφορεί  και ΄΄ταξιδεύει΄΄

Την Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου
Ο "Σύλλογος Φίλων Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης" οργανώνει παρουσίαση του βιβλίου στο Δημοτικό Ωδείο στις 20:00

Σύνοψη

Ένας ζωγράφος αφηγείται στην εικοσάχρονη κόρη του, την ύπαρξη της οποίας αγνοούσε, μια παράξενη ιστορία που ήταν η αφορμή να γνωρίσει τη μάνα της.

 Μια ερωτική περιπέτεια, με στοιχεία αστυνομικής πλοκής και μυστηρίου ανάμεσα στην επιφαινόμενη αλήθεια και την επιστημονική φανταστική συνομωσιολογία με μυθολογικές αναγωγές και μυστικιστικές νύξεις.

Αποσπάσματα από το βιβλίο

΄΄ΣΑΩ΄΄ Το βιβλίο του Γιώργου Κορδέλλα

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

Ανέβηκα σκυφτός την κρηπίδα, με τα αυτιά τεντωμένα, φροντίζοντας να καλύπτομαι πίσω από τις εξωτερικές κολώνες. Δεν ακουγόταν παρά ο μονότονος ήχος του σκοινιού που χτυπούσε στον σιδερένιο ιστό της σημαίας.

Την είδα στο κέντρο του σηκού, να στέκεται ακίνητη. Ήταν δύσκολο να πλησιάσω. Το τμήμα αυτό του Παρθενώνα είναι ανοιχτό, κατεστραμένο από τον βομβαρδισμό του Μοροζίνι, δεν υπάρχουν αναστηλωμένοι τοίχοι, παρά μιά-δυό κολώνες της ανατολικής πρόστασης. Περίμενα κρυμμένος, προσηλωμένος στην ακίνητη φιγούρα. 

Καθώς χάραζε, το ανάγλυφο των μαρμάρων είχε αρχίσει να γίνεται πιο αισθητό. Κοίταξα ψηλά, τις πληγωμένες αιχμές των ραβδώσεων να καταλήγουν στα κιονόκρανα και στο μαυρισμένο επιστύλιο κι ένιωθα τα βλέφαρά μου να βαραίνουν.
Παρέμενε ακίνητη, σαν Καρυάτιδα· αλλά αρτιμελής και χωρίς κάνιστρο στο κεφάλι...

Το πρώτο μυθιστόρημα του σκηνοθέτη Γιώργου Κορδέλλα έχει τον τίτλο ΄΄ΣΑΩ΄΄

Το πρώτο βιβλίο του σκηνοθέτη και στιχουργού Γιώργου Κορδέλλα με τίτλο ΄΄ΣΑΩ΄΄  θα κυκλοφορήσει τον Μάρτιο του 2014 από τις εκδόσεις ΄΄ Γραβιηλίδης''

Το εξώφυλλο που βασίζεται σε έναν πίνακα του Βαγγέλη Ρήνα.

(απόσπασμα από το πρώτο κεφάλαιο)

΄΄Διανύοντας την έβδομη επταετία της ζωής μου, η γνώση της ματαιότητας που καθημερινά με κάνει να αναθεωρώ –μιλώντας εκ του ασφαλούς βέβαια, γιατί όπως λένε κι εδώ, τον έχω δέσει τον γάιδαρό μου– με κάνει όλο και πιο ολιγαρκή. Μου αρκεί λίγο διάφανο κρασί, οι χιλιάδες αποχρώσεις της θαλασσινής παλέτας και το φως του Αιγαίου, μακριά από τη βοή της αγοράς και τη μικρότητα των θνητών.

Ποτέ δεν επιχείρησα να γράψω. Λειτουργούσα πάντα με εικόνες, όχι με λέξεις. Τις λέξεις τις έβλεπα πάντα σαν μικρές ζωγραφιές· γι’ αυτό θα βρείς σε πολλούς πίνακές μου γράμματα και λέξεις. Δεν είχα συνειδητοποιήσει απ’την αρχή ότι τις λέξεις ανέκαθεν τις έβλεπα σαν ένα σχήμα, κυρίως τις χειρόγραφες. Ίσως γι’αυτό είμαι και ορθογράφος. Δεν ξέρω τους γραμματικούς κανόνες, είμαι οπτικομνήμων· οι ανορθογραφίες μού πληγώνουν την αρμονία της εικόνας της λέξης. 

Τέλος πάντων, μακρυγορώ και ξεφεύγω από το θέμα μου. Τα γράφω όλ’αυτά, θέλοντας να σου πω πως είναι η πρώτη φορά που παίρνω μολύβι και χαρτί για να αφηγηθώ κάτι· συνήθως όταν πιάνω αυτά τα εργαλεία σκιτσάρω.

Μάλλον δεν ξέρω πώς ν’αρχίσω· δεν είναι εύκολο. Προφορικά όμως, θα μου ήταν πιο δύσκολο. Θα ήμουν πολύ συνοπτικός και είναι σίγουρο πως θα ξεχνούσα τα περισσότερα. Πάνε άλλωστε αρκετά χρόνια· τόσα, όσα κι η ηλικία σου.΄΄