Διηγήματα " Περι- Διαβαίνοντας " του Κώστα Βασιλάκου

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

...Το πρωινό που έσταξε αίμα από το στόμα, μετά από έναν επίμονο βήχα, έμελε να τον βουτήξει στην κολυμπήθρα της μετάνοιας και της συγνώμης γι' αυτούς που αδίκησε. Δεν ήξερε πια αν ο χρόνος που του υπολείπεται είναι αρκετός να ξανακερδίσει τη χαμένη του ζωή. 

Τα ρολόγια δε γυρίζουν πίσω τις ημέρες που έφυγαν, μόνο στέκονται σε περασμένα ημερολόγια όταν σκουριάζουν. 

Αριστοτέλους και Χαλκοκονδύλη, μια μεγάλη κρίση με βήχα και αιμοπτύσεις τον γονάτισε και, εξαντλημένος όπως ήταν, έχασε τις αισθήσεις του. 

Θυμάται για κάποια λεπτά να αιωρείται μ' ένα λευκό σύννεφο πάνω από το ακίνητο σώμα, που το προσπερνούσαν αδιάφορα πεζοί και αυτοκίνητα. Μόνο κάποια αδέσποτα τον μύρισαν, αλύχτησαν κι απομακρύνθηκαν...

Ο Πρόλογος από τον ποιητή Δημήτρη Νικηφόρου

΄΄ΣΚΕΨΕΙΣ ΘΡΑΥΣΜΑΤΑ΄΄ η ποιητική συλλογή του Κώστα Βασιλάκου

«Στις πνευματικές αναζητήσεις μου αποτυπώνονται τα συναισθήματα, οι χαρές και οι λύπες των ανθρώπων. Καταγράφονται σκέψεις, και βιώματα από τα άδικα μιας κοινωνίας που συνεχίζει να μας πληγώνει και να αιμορραγεί.

Είναι εικόνες ζωής που φιλοδοξούν να γίνουν λέξεις στίχοι και κείμενα, σε μια απόπειρα να μεταμορφώσουν ό,τι μας απελπίζει, να συγκεράσουν το φανταστικό με το πραγματικό, το λογικό με το παράλογο.
Αν ο αναγνώστης ανακαλύψει σε αυτές τις διαδρομές στιγμές από τη ζωή του, θα είναι το έναυσμα για περισσότερες περιπλανήσεις».                                                                    Κ. Βασιλάκος

Τα μάτια σου θάλασσες με ταξιδεύουν.

Οι επιθυμίες ιστιοφόρο με φουσκωμένα πανιά,
αρμενίζει τους πόθους σε ανάκατες διαδρομές.
Κρεμασμένος απ το κατάρτι του κορμιού σου,
αναζητώ ίχνη του ονείρου που θάμπωσε.
Ταξιδεύεις μαζί μου, κρεμασμένη απ τούς ώμους,
απ τα μάτια μου,ψάχνεις χαμένα μονοπάτια.
Ταξίδι μοναδικό χωρίς γραμμές, χωρίς απόνερα.
Αυλακώνει την ψυχή, μαστιγώνει τις αισθήσεις,
ρότα στον άνεμο.

Πεταμένα φτερά . Ύψος χαμένο.
Οι ώρες τόσο λίγες , τόσο πικρές.
Αντίκρυ τα γεράνια κοιτάζουν παρακαλεστά τα σύννεφα για λίγο ήλιο,για δυο μόνο χαμόγελα.
Παρέκει τριαντάφυλλα κατακόκκινα και ροζ εκατόφυλλα,
με κοιτάζουν λυπημένα στα μάτια, περιμένουν δυο λόγια.
Σκαλίζω ένα γύρο τους κορμούς , ν' αντέξουν στο χρόνο.
Ρουφάω το δυόσμο,το βασιλικό.
Τρίβω στα χέρια μου τηλεμονιά.
Εισπνέω λαίμαργα το γιασεμί.
Καλή αντάμωση

Λησμονιά

Οι φωτογραφίες πολλές στην καρδιά και τα μάτια τους.
Ένα κάδρο το μυαλό τους φυλακίζει μέσα του ,
τις στιγμές μιας ζωής, που τους ξέχασε για πάντα.
Μια ήσυχη λίμνη η ψυχή τους.
Στα νερά της οι κύκνοι σχηματίζουν κύκλους
μικρούς στην αρχή,που μεγαλώνουν και χάνονται
στις όχθες με τα νούφαρα.

Στιγμές
.......Στο σταυροδρόμι της συνάντησης που μείνανε μόνο τα πουλιά,
στα σταματημένα ρολόγια του χθές, που γέρασαν,
στο αγκαλιασμένο διάβα με τίς υποσχέσεις που έσβησαν.
Στα κουρασμένα τρένα , που φύγαν κλαίγοντας απ' τον σταθμό.
Σαν δείς μια κοπελιά να κλαίει η να πονάει,
σαν δεις ένα νιο να πίνει , να μεθάει, κοίτα κατά τον ουρανό:
μια αλυσίδα έχει σπάσει.
Κοίτα κατά την πολιτεία, πυκνό σκοτάδι.
Κοίτα κατά τα μουράγια , πόσα σαπιοκάραβα.
........

Ο Κώστας Βασιλάκος γεννήθηκε στο Πολυδένδρι Αττικής, όπου ζει μέχρι σήμερα.

Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες και Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Έκανε σπουδές στην Ψυχολογία των Ομάδων και στη Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού.

Δίδαξε οικονομικά σε ενδοεπιχειρησιακά σεμινάρια μεγάλων εταιρειών. Εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα για τριάντα χρόνια ως Διευθυντής Οικονομικών και Διοικητικών Υπηρεσιών.
Η συλλογή "Σκέψεις θραύσματα" είναι η πρώτη του παρουσία στα ελληνικά γράμματα. Διαγράφει την πορεία ενός ιδεαλιστή εφήβου προς την ενηλικίωση και τη μοναχική διαδρομή από το λυρισμό στο φιλοσοφικό στοχασμό.