΄΄Το θέατρο της Έλενας Πέγκα΄΄ της Ουρανίας Αναγνώστου

                                   ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Κάπα Εκδοτική σας προσκαλεί στην παρουσίαση του βιβλίου της Ουρανίας Αναγνώστου Το θέατρο της Έλενας Πέγκα την Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2016, στις 20:30, στο Polis Art Cafe (Πεσμαζόγλου 5, Αίθριο Αρσακείου Μεγάρου, Αθήνα).

Θα μιλήσουν:

Δημήτρης Τσατσούλης, κριτικός, καθηγητής Σημειωτικής της Παράστασης και Θεωρίας της Επιτέλεσης στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών

Γιώργος Π. Πεφάνης, αναπληρωτής καθηγητής Φιλοσοφίας και Θεωρίας του Θεάτρου και του Δράματος στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών - κριτικός θεάτρου

Καίτη Διαμαντάκου-Αγάθου, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών

Θα συντονίσει η Κάτια Δημοπούλου, δημοσιογράφος.

΄΄Παιχνίδια Ή ένα φερμουάρ που έχει κολλήσει΄΄ της Δήμητρας Στάικου

Πρόλογος: Μάκης Μεζόπουλος

Πρόκειται για το θεατρικό έργο της Δήμητρας Στάικου παρουσιάστηκε για πρώτη φορά την Άνοιξη του 2016 στο Θέατρο Σταθμός στην Αθήνα, στο πλαίσιο του Fresh Play Project, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Γιαμλόγλου.

«Όταν οι άλλοι επιλέγουν συνέχεια για σένα, έρχεται μια στιγμή που ξεχνάς ότι μπορείς να επιλέγεις».

Ο θεατρολόγος Μάκης Μεζόπουλος σημειώνει στον πρόλογό του: 

«Σαν μικρές φλούδες ζωής μοιάζουν οι ιστορίες που η Δήμητρα Στάικου τοποθέτησε πάνω στο χαρτί. Άνθρωποι του περιθωρίου που γίνονται οικείοι και άνθρωποι που έμοιαζαν οικείοι περνούν στο περιθώριο. Το κείμενο φαίνεται να θέλει να αλλάξει τους κανόνες του χθες, να ξυπνήσει όσους ακόμα κοιμούνται και να τους δείξει έναν κόσμο γυμνό και ελεύθερο. Πόρνες, μετανάστες, ζευγάρια και οικογένειες μπαίνουν σε μια δίνη που συνεπαίρνει και μαγεύει».

Το Παιχνίδια ή ένα φερμουάρ που έχει κολλήσει είναι ένα έργο σαν κινηματογραφικό κολάζ από σκηνές που ακροβατούν ανάμεσα στο ρεαλισμό και την υπέρβαση.

''Ο Αδαής και ο Παράφρων΄΄ του ΤΟΜΑΣ ΜΠΕΡΝΧΑΡΝΤ

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας
Επίμετρο: Γιάννος Περλέγκας

Πρόκειται ένα απ’ τα πιο σημαντικά θεατρικά έργα του σπουδαίου Αυστριακού συγγραφέα Τόμας Μπέρνχαρντ.

Η υπόθεση του έργου παρακολουθεί μια ντίβα της όπερας η οποία πρόκειται να τραγουδήσει στον «Μαγικό Αυλό» του Μότσαρτ για πολλοστή φορά. Καθώς όμως είναι εξαντλημένη από την πειθαρχία και από την έκθεσή της στην κρίση του κοινού, αποφασίζει να ματαιώσει τις εμφανίσεις της και να αποσυρθεί στην εξοχή με τον τυφλό πατέρα της. Εκείνος έχει εναποθέσει τη ζωή του στην καριέρα της κόρης του. Ανάμεσά τους βρίσκεται ένας ιατροδικαστής, που είναι παθιασμένος με την ανθρώπινη ανατομία αλλά αδιάφορος για την ανθρώπινη ύπαρξη...

΄΄Αμύντας (1745)΄΄του Γεώργιου Μορμόρη

Ελεύθερη παράφραση από το ομώνυμο έργο του Torquato Tasso (1573)
Δραματουργική προσαρμογή: Σπύρος Α. Ευαγγελάτος

Πρόκειται για τη δραματουργική προσαρμογή που έκανε ο σπουδαίος σκηνοθέτης, μελετητής του θεάτρου, ακαδημαϊκός και δάσκαλος Σπύρος Α. Ευαγγελάτος στο έργο Αμύντας του Γεωργίου Μόρμορη.

Ο Σπύρος Α. Ευαγγελάτος γράφει: «Το 1745 τυπώνεται ανωνύμως στη Βενετία μια ελεύθερη μετάφραση στην τότε ομιλουμένη ελληνική και σε δεκαπεντασύλλαβο στίχο της θρυλικής κωμωδίας του Torquato Tasso Aminta (1573). Πριν από χρόνια είχα την τύχη να ανακαλύψω πως κάτω απ’ την ανωνυμία κρυβόταν ο επτανήσιος από τα Κύθηρα ιατροφιλόσοφος και ποιητής Γεώργιος Μόρμορης (1720-1790).

Ο Αμύντας ανήκει στην ονομαζόμενη «ποιμενική κωμωδία» (commedia pastorale) και ξετυλίγεται σε δάση όπου κυκλοφορούν ερωτευμένοι βοσκοί, πρόβατα, παρθένες “αμαζόνες”, αλλά και άγρια ανύπαρκτα στην Ευρώπη θηρία, καθώς και μυθικά πρόσωπα, όπως σάτυροι, δράκοι και θεοί του έρωτα. Η μόδα αυτών των έργων επηρέασε την πανευρωπαϊκή δραματουργία, ακόμη και τον Σαίξπηρ (Όνειρο καλοκαιριάτικης νύχτας, Όπως σας αρέσει, Τρικυμία κ.ά.). Υπάρχουν και ελληνικά ανάλογα κείμενα, όπως η Πανώριατου Ρεθυμνιώτη Τζώρτζη Χορτάτση (τέλη 16ου αι.) κ.ά.».

΄΄Η τριλογία της πόλης΄΄ της Λούλας Αναγνωστάκη

                                               Η διανυκτέρευση – Η πόλη – Η παρέλαση


Η Κάπα Εκδοτική παρουσιάζει τρία μονόπρακτα της σπουδαίας θεατρικής συγγραφέως Λούλας Αναγνωστάκη σε μία νέα έκδοση με τίτλο Η τριλογία της πόλης. Το εξώφυλλο κοσμεί έργο του Κώστα Γκουρτζή, ο οποίος συνεισφέρει στην έκδοση και τρία σχέδια, ένα για το κάθε έργο.

Το μονόπρακτο «Η διανυκτέρευση» παίχτηκε για πρώτη φορά, μαζί με τα μονόπρακτα «Η πόλη» και «Η παρέλαση», έχοντας τον γενικό τίτλο «Η πόλη», από το Θέατρο Τέχνης τον Μάιο του 1965 σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν και σκηνικά-κοστούμια Μαρίας Ρούσσου.
Είχαν λάβει μέρος: Σοφία Μιχοπούλου (Γριά), Κατερίνα Καραγιάννη (Σοφία), Νίκος Χαραλάμπους (Μίμης). Επίσης, μεταδόθηκε από το Rai3 Radio τον Οκτώβριο του 1966.

Το μονόπρακτο «Η πόλη» πρωτοπαίχτηκε από το Θέατρο Τέχνης τον Μάιο του 1965 σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν και σκηνικά-κοστούμια Μαρίας Ρούσσου. Είχαν λάβει μέρος: Νεκτάριος Βουτέρης (Κίμων), Μάγια Λυμπεροπούλου (Ελισάβετ) και Γιώργος Λαζάνης (Φωτογράφος).

΄΄Αβέβαια και Τιμαλφή΄΄ του ΜΠΑΜΠΗ ΓΑΜΒΡΕΛΗ

21 σχέδια για 1 περιπέτεια

 Τα Αβέβαια και Τιμαλφή είναι η ποιητική εκδοχή μιας ματαιωμένης ενηλικίωσης. Μια έφηβη επιμονή στην ουτοπία. Ένα συναξάρι αγίων και επαναστατών. Ένα ταξίδι αναβολών, με λέξεις εκτεθειμένες στα ρυάκια της γλώσσας. Ξεσκέπαστες ακόμη στις ανησυχίες των καιρών. Εύθραυστες ακροβασίες στον απόηχο μιας τελετουργίας μνήμης.

Δεν είναι ποίηση αυτές οι λέξεις.

Τα τιμαλφή του μυαλού μου μόνο.

Και σπόρπια βόλια.

Οι λέξεις.

Τι κι αν πούντιασαν στα χαρακώματα.

Αντέχουν μεσονύχτια.

Όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις του βιβλίου θα δοθούν στο Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ).

΄΄Φάουστ ΄΄του Γκαίτε

Το πρώτο μέρος της τραγωδίας
Μετάφραση: Σπύρος Α. Ευαγγελάτος

Έργο θεμελιακό για τη νεότερη ευρωπαϊκή λογοτεχνία, ο Φάουστ του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε είναι ένα ποιητικό, στοχαστικό, τραγικό, αλλά και σατιρικό κείμενο που ταυτόχρονα αποτέλεσε το βαρόμετρο των σκηνικών επιτευγμάτων του 20ου αιώνα. Το έργο έχει τις ρίζες του στον θρύλο του Φάουστ ο οποίος είχε διαδοθεί χάρη σε μπαλάντες, σε έργα για κουκλοθέατρο και είχε αποτυπωθεί σε ξυλογραφίες και χαρακτικά ήδη από τον 16ο αιώνα. Κεντρικό πρόσωπο της ευρωπαϊκής μυθολογίας, ο Φάουστ γνώρισε πολλές μεταμορφώσεις.

Αποτέλεσε το έργο ζωής του Γκαίτε (1749-1831) ο οποίος ξεκίνησε τη συγγραφή του σε ηλικία περίπου 25 ετών. Ολοκλήρωσε το Πρώτο μέρος το 1806 και αμέσως μετά ασχολήθηκε με τη συγγραφή του Δεύτερου μέρους, το οποίο ολοκλήρωσε επτά μήνες πριν από τον θάνατό του. Στο έργο, όπου ενσωματώνονται κωμικά στοιχεία τα οποία εναλλάσσονται με τραγικές σκηνές, τόσο ο αναγνώστης όσο και ο θεατής του θα αναγνωρίσουν όλες τις γνωστές μορφές του θεάτρου μέχρι την εποχή του συγγραφέα.