Εμείς απλώς κάναμε αυτό που έπρεπε να κάνουμε.
Μα εμείς απλώς διαταγές εκτελούσαμε.
Στο βιβλίο του Ρόμπερτ Στράιμπελ Απρίλιος στο Στάιν πρώτη φορά παρουσιάζεται διεξοδικά ένα από τα πιο μελανά κεφάλαια της σύγχρονης αυστριακής ιστορίας. Πρόκειται για τη σφαγή που έγινε στις 6 Απριλίου 1945 στη φυλακή της πόλης Στάιν, όταν εκατοντάδες κρατούμενοι –ανάμεσά τους και πολλοί Έλληνες– δολοφονήθηκαν από μονάδες των Ες Ες, μέλη των Ταγμάτων Εφόδου αλλά και του ντόπιου πληθυσμού, παρά τη ρητή διαταγή για αποφυλάκιση που είχαν λάβει τις προηγούμενες ημέρες οι αρχές του σωφρονιστικού ιδρύματος.
Ο συγγραφέας, με την ιδιότητά του ως ιστορικού, έχει ερευνήσει σε βάθος όσα συνέβησαν λίγο πριν από το τέλος του πολέμου σε αυτή τη μικρή πόλη της Αυστρίας. Βασιζόμενος σε πληθώρα συνεντεύξεων που πήρε ο ίδιος από επιζήσαντες και συγγενείς θυμάτων, αλλά και στη μελέτη επιστολών, απομνημονευμάτων και κάθε είδους σχετικών αρχείων, ο Στράιμπελ κατορθώνει να συνθέσει ένα πολυφωνικό αφήγημα στο οποίο η σκοτεινή πραγματικότητα μετουσιώνεται σε μυθοπλασία.
Στο μυθιστόρημα δεν εξιστορούνται μόνο οι φρικαλεότητες των θυτών και οι κακουχίες που είναι αναγκασμένοι να υπομείνουν οι κρατούμενοι μέχρι τον αφανισμό ή τη σωτηρία τους, κάτι για το οποίο συχνά αποφασίζει αποκλειστικά η τύχη. Παραχωρείται ισότιμα χώρος και στην περιγραφή της αστείρευτης θέλησης για επιβίωση, καθώς και στην ανάδειξη των λιγοστών αλλά τόσο φωτεινών ανθρώπινων στιγμών, εκ διαμέτρου αντίθετων με τη ζοφερή συνενοχή.
