Η Θεσσαλονίκη χαρακτηρίστηκε στη διάρκεια του 20ού αιώνα ως η πόλη των πολιτικών δολοφονιών, καθώς σε σκοτεινές περιόδους της νεότερης ιστορίας της, οργανώθηκαν και εκτελέστηκαν μεγάλα οργανωμένα πολιτικά εγκλήματα, τα περισσότερα των οποίων ελάχιστα εξιχνιάστηκαν και οι ηθικοί τους αυτουργοί δε βρέθηκαν ποτέ.
Ο βασιλιάς Γεώργιος o A΄, ο Αμερικανός δημοσιογράφος Τζορτζ Πολκ, το ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, πρώην υπουργός Γιάννης Ζεύγος, οι βουλευτές της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης και Γιώργης Τσαρουχάς και ο αγωνιστής του αντιδικτατορικού αγώνα Γιάννης Χαλκίδης, ήταν τα θύματα αυτών των εγκληματικών ενεργειών.
Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε τόσο κατά τη διάπραξη, όσο και τη συγκάλυψη των φυσικών και ηθικών αυτουργών, παρέμενε σχεδόν η ίδια. Λες και οι δολοφονίες αυτές σχεδιάζονταν και εκτελούνταν από έναν κοινό εγκέφαλο, αν και το πρώτο έγκλημα από το τελευταίο απείχε μισό αιώνα.
Διερευνώντας εκείνες τις πολιτικές δολοφονίες, ανακαλύπτει κανείς έκπληκτος ότι σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, υπήρξε ένα πλήθος απίθανων συμπτώσεων και απίστευτων περιστατικών, που αυτά τελικά, και όχι η επιδεξιότητα ή η καπατσοσύνη των αστυνομικών αρχών, ήταν που οδήγησαν στον εντοπισμό των δολοφόνων. Δίχως εκείνες τις συμπτώσεις, ίσως να μη γινόταν ποτέ γνωστή η ταυτότητα των δραστών και να επικρατούσε ακόμη η εκδοχή που παρουσίαζαν τα σαΐνια της αστυνομίας, οι Κλουζώ της εποχής, για να συγκαλύψουν τους δράστες και τα κίνητρά τους.
Με τα στοιχεία που παρουσιάζει ο Σπύρος Κουζινόπουλος, τις μαρτυρίες, το ανέκδοτο υλικό, τα ντοκουμέντα και σημαντικές αδημοσίευτες μέχρι σήμερα φωτογραφίες, φωτίζονται επαρκώς και οι έξι αυτές συνταρακτικές πολιτικές δολοφονίες που συγκλόνισαν τη Θεσσαλονίκη στη διάρκεια του 20ού αιώνα.
Ο Συγγραφέας Σπύρος ΚουζινόπουλοςΓεννήθηκε στην πόλη των Σερρών το 1947. Στα σαράντα πέντε χρόνια που άσκησε το δημοσιογραφικό λειτούργημα εργάστηκε σε πολλές εφημερίδες, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς της Θεσσαλονίκης και της Aθήνας ως συντάκτης, αρχισυντάκτης και διευθυντής σύνταξης, ενώ υπήρξε ανταποκριτής επί μία δεκαπενταετία του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων στη Βόρεια Ελλάδα, με αρμοδιότητα στον βαλκανικό χώρο.
Για τις ιδέες και την αρθρογραφία του συνελήφθη, βασανίστηκε και φυλακίστηκε από τη Χούντα. Το 1974 ήταν υποψήφιος βουλευτής με την Ενωμένη Αριστερά στον νομό Σερρών. Διετέλεσε μέλος του προεδρείου της ΕΣΗΕΜΘ και πήρε μέρος σε διεθνή δημοσιογραφικά συνέδρια και συναντήσεις.
Τιμήθηκε με μετάλλια και διακρίσεις για τη συμβολή του στη διαβαλκανική συνεργασία και τη βοήθειά του στην ομογένεια. Σε δική του ιδέα στηρίχθηκε η δημιουργία, το 1991, του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, του οποίου υπήρξε γενικός διευθυντής μέχρι τη συνταξιοδότησή του, τον Δεκέμβριο του 2008.
Το 1994 ίδρυσε την Ένωση των Βαλκανικών Πρακτορείων Ειδήσεων, της οποίας διετέλεσε επί δεκαπενταετία γενικός γραμματέας. Έχουν εκδοθεί τα βιβλία του: "Ο ηρωικός Μάης της Θεσσαλονίκης" (1976), "Φάκελος Τουρκία" (1983), ""Ελευθερία" - Η άγνωστη ιστορία της πρώτης παράνομης οργάνωσης και εφημερίδας της Κατοχής" (1986), "Η εκτέλεση της Ειρήνης (Υπόθεση Νικηφορίδη)" (1988), "Το μεγάλο άλμα: Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης" (1997), "Γκεόργκι Δημητρόφ - Σελίδες από το απόρρητο ημερολόγιο" (1999), "Υπόθεση Αλόις Μπρούνερ - Ο δήμιος των Εβραίων της Θεσσαλονίκης" (2005), "Τα παρασκήνια του Μακεδονικού ζητήματος (Μαρτυρίες πρωταγωνιστών, άγνωστα έγγραφα και ντοκουμέντα)" (2008), "Δράμα 1941, μια παρεξηγημένη εξέγερση" (2011). Το τελευταίο ήταν υποψήφιο το 2012 για το Κρατικό Λογοτεχνικό Βραβείο.
.jpg)
